دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر ، vahideh_babakhan@yahoo.com
چکیده: (49 مشاهده)
مقدمه: دیابت نوع 2 یکی از بیماریهای شایع در جهان بوده و میتواند پیامدهای جانی و مالی و به بهویژه روانی زیادی داشته باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی "درمان مبتنی بر شفقت" بر سازگاری فردی - اجتماعی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی بود که بهصورت پیش آزمون - پس آزمون انجام شد. از بین زنان مبتلا به دیابت نوع 2 ساکن شهرستان نوشهر که به مراکز درمانی سطح شهر مراجعه کرده بودند، تعداد 50 تن به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در 2 گروه مداخله (25 تن) و کنترل (25 تن) تقسیم شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه جمعیت شناختی و "سیاهه سازگاری فردی – اجتماعی کالیفرنیا" "California Individual-Social Adjustment Inventory" استفاده شد. روایی ابزارها به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفاکرونباخ اندازه گیری شد. گروه مداخله تحت 12 جلسه "درمان مبتنی بر شفقت" قرار گرفت و گروه کنترل آموزشها و درمان معمول را دریافت کردند. تحلیل دادهها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 21 انجام شد.
یافتهها: بین تغییرات سازگاری فردی - اجتماعی در 2 گروه تفاوت معناداری وجود دارد (05/0≥P). همچنین، میزان سازگاری فردی- اجتماعی پس از دوره "درمان مبتنی بر شفقت" در گروه مداخله افزایش معناداری داشت (05/0≥P). با وجود این، این تغییرات در گروه کنترل از نظر آماری معنادار نبود (05/0<P).
نتیجهگیری: "درمان مبتنی بر شفقت" بر سازگاری فردی - اجتماعی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 اثربخش است. پیشنهاد می شود از این روش درمانی بهمنظور بهبود سازگاری فردی- اجتماعی این بیماران استفاده شود.
Salahi-Nejad M, Babakhani V, Poua-Manesh J, Amiri-Majd M. Social Adjustment of Women With Diabetes Type 2. JHPM 2026; 15 (1) :1-9 URL: http://jhpm.ir/article-1-1892-fa.html
صلاحی نژاد مهسا، باباخانی وحیده، پویامنش جعفر، امیری مجد مجتبی. اثربخشی «درمان مبتنی بر شفقت» بر سازگاری فردی- اجتماعی زنان مبتلا به دیابت نوع 2. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1405; 15 (1) :1-9