[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 11، شماره 2 - ( فروردین و اردیبهشت 1401 ) ::
جلد 11 شماره 2 صفحات 58-45 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی «زوج‌ درمانی سیستمی - رفتاری» بر رضایت جنسی و تمایزیافتگی خود در هر یک از زوجین دارای تعارض زناشویی
مژگان زمانی فر ، فرناز کشاورزی ارشدی ، فریبا حسنی ، سوزان امامی پور
دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، far.keshavarzi@gmail.com
چکیده:   (199 مشاهده)
مقدمه: تعارض زناشویی ناشی از ناهماهنگی زن و شوهر در نوع نیازها و روش ارضای آن و رفتار غیرمسئولانه نسبت به ارتباط زناشویی و ازدواج است. یکی از روش های درمان آن، می تواند زوج درمانی باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی "زوج‌درمانی سیستمی- رفتاری" بر تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی در هر یک زوجین دارای تعارض زناشویی بود. 
روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش را زوجین دارای تعارض زناشویی تشکیل دادند که از دی ‌ماه 1398 تا آذر 1399 به 2 مرکز بهداشتی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در شهر تهران (به دلیل دسترسی آسان تر پژوهشگران، به این دو مرکز) مراجعه کرده بودند. برای شناسایی زوجین دارای تعارض از "پرسشنامه تعارضات زناشویی تجدید نظر شده" (Marital Conflict Questionnaire Revised) استفاده شد. 20 زوج (40 تن) که نمره 115 یا بیشتر از 270 نمره کل پرسشنامه را کسب کرده بودند، به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی، در 2 گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل اطلاعات جمعیت شناختی، "شاخص رضایت جنسی" (Index of Sexual Satisfaction)، "سیاهه تمایزیافتگی خود" (Differentiation of Self Inventory) و "پرسشنامه تعارضات زناشویی تجدید نظر شده" بود. روایی ابزار ها به روش نسبت روایی  محتوا و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفاکرونباخ سنجیده شد. "زوج‌درمانی سیستمی - رفتاری" طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای به‌صورت هفته‌ای یک‌ بار در مورد گروه مداخله اجرا شد. داده‌های جمع‌آوری ‌شده در نرم افزار آماری اس پی اس اس نسخه 21 تحلیل شد. 
یافته ها: مداخله بر رضایت جنسی زنان (05/0>P ، 00/15=F)، رضایت جنسی مردان (05/0>P، 27/12=F)، تمایزیافتگی زنان (05/0>P ، 541/22=F) و تمایزیافتگی مردان (05/0>P ، 92/16=F) مؤثر بوده و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار مانده است.
نتیجه گیری: "زوج‌درمانی سیستمی- رفتاری" برافزایش میزان رضایت جنسی و تمایزیافتگی هر یک از زوجین اثربخش بوده است. پیشنهاد می شود از روش فوق به‌ عنوان روش درمانی کاربردی و مؤثر برای بهبود رضایت جنسی و تمایزیافتگی خود در زوجین دارای تعارض زناشویی استفاده شود. 
 
واژه‌های کلیدی: تعارض زناشویی، رضایت جنسی، تمایزیافتگی خود، زوج‌درمانی سیستمی- رفتاری.
متن کامل [PDF 338 kb]   (91 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدیریت سلامت و رفاه اجتماعی
دریافت: 1399/12/15 | پذیرش: 1400/6/1 | انتشار: 1401/1/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

zamanifar M, Keshavarzi Arshadi F, Hassani F, Emamipour S. The Effectiveness of "Systemic-Behavioral Couple Therapy" on Sexual Satisfaction and Self- Differentiation in Each Couple with Marital Conflict. JHPM. 2022; 11 (2) :45-58
URL: http://jhpm.ir/article-1-1337-fa.html

زمانی فر مژگان، کشاورزی ارشدی فرناز، حسنی فریبا، امامی پور سوزان. اثربخشی «زوج‌ درمانی سیستمی - رفتاری» بر رضایت جنسی و تمایزیافتگی خود در هر یک از زوجین دارای تعارض زناشویی. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1401; 11 (2) :58-45

URL: http://jhpm.ir/article-1-1337-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 11، شماره 2 - ( فروردین و اردیبهشت 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مدیریت ارتقای سلامت  Journal of Health Promotion Management
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4410