دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر ، ghamari.m@abhariau.ac.ir
چکیده: (6051 مشاهده)
مقدمه: شادی یکی از نیازهای روانی بشر و یکی از مسائل مهم و تأثیر گذار در زندگی است. هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی "درمان کیفیت زندگی" برشادکامی معلمان زن انجام شد.
روش کار: این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش همه معلمان زن متأهل و شاغل در شهر ابهر در سال تحصیلی 97- 96 بودند. از میان آنها 30 تن با روش نمونه گیری تصادفی منظم انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. دادهها با "پرسشنامه شادکامی آکسفورد" Oxford Happiness Questionnaire) ) جمع آوری شد. روایی محتوا و پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. گروه مداخله در هشت جلسه 90 دقیقهای با "درمان کیفیت زندگی" آموزش دیدند. را بعنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل کردند. دادهها با اس پی اس اس نسخه 24 تحلیل شدند.
یافتهها: در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بین گروههای مداخله و گواه در مؤلفه رضایت از زندگی (67/5=F،01/0>P)، خلق مثبت (46/5=F،01/0>P)، سلامتی (92/8=F،01/0>P)، کارآمدی (15/10=F،01/0>P)، عزت نفس (21/7=F،01/0>P)، نمره کل شادکامی (09/14=F،01/0>P) تفاوت معنی داری وجود داشت.
نتیجهگیری: "درمان کیفیت زندگی" باعث افزایش مؤلفههای شادکامی معلمان زن شد و این افزایش در طی زمان پایدار بود. بنابراین، پیشنهاد میشود مشاوران و درمانگران میتوانند از روش مذکور برای افزایش شادکامی استفاده کنند.
elahifar H, ghamari M, Zahrakar K. The Effectiveness of Group Training "Quality of Life Therapy" on Female Teachers' Happiness. , JHPM. 2019; 8 (5) :56-62 URL: http://jhpm.ir/article-1-1060-fa.html
الهی فر حسن، قمری محمد، زهراکار کیانوش. اثربخشی آموزش گروهی"درمان کیفیت زندگی" بر شادکامی معلمان زن. , فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1398; 8 (5) :56-62