[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 8، شماره 3 - ( خرداد و تیر 1398 ) ::
جلد 8 شماره 3 صفحات 10-18 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر «درمان پذیرش و تعهد» و «درمان متمرکز بر شفقت» بر خودکارآمدی، کیفیت روابط و معنای زندگی در زنان نابارور
مژگان ابراهیمی فر ، سیمین حسینیان ، محمدرضا صفاریان طوسی ، محمدرضا عابدی
گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. ، Hosseinian@Alzahra.ac.ir
چکیده:   (310 مشاهده)
مقدمه: ناباروری و سیر درمان طبی آن تاثیرات مخربی بر سلامت روانی و جسمانی برخی از افراد نابارور، به ویژه زنان بر جای می‌گذارد. مداخلات حمایتی - روانشناختی منجر به ارتقای سلامت زنان نابارور می‌گردد. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش درمان پذیرش و تعهد (ACT: Acceptance and Commitment Therapy) و درمان متمرکز بر شفقت (CFT: Compassion-Focused Therapy) بر خودکارآمدی، کیفیت روابط و معنای زندگی در زنان نابارور بود.
روش کار: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز خصوصی درمان ناباروری مهر شهر رشت در تابستان سال 1396 بود. تعداد 45 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و سپس با جایگزینی تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. جهت گردآوری داده‌ها از "مقیاس خودکارآمدی ناباروری" (Infertility Self- Efficacy Scale)، "سیاهه کیفیت روابط"(Quality of Relationship Inventory) و "پرسشنامه معنای زندگی" (Meaning in Life Questionnaire) استفاده شد. روایی ابزارها در مطالعات قبلی بررسی و تأیید قرار گرفت. در پژوهش حاضر نیز پایایی ابزارها به روش آلفای کرونباخ تأیید شد. یکی از گروه‌های آزمایشی طی هشت جلسه، تحت آموزش بر اساس درمان پذیرش و تعهد و گروه دیگر به مدت هشت جلسه تحت آموزش بر اساس درمان متمرکز بر شفقت قرار گرفتند. گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. تحلیل داده‌ها با استفاده از اس پی اس اس نسخه 21 انجام شد.
یافته‌ها: بین میانگین‌های خودکارآمدی، کیفیت روابط و زیر مقیاس‌های آن و معنای زندگی و ابعاد آن در گروه‌های آزمایشی و گروه کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری (01/0P≤) وجود داشت. اما بین دو گروه آزمایشی تفاوت معنی داری وجود نداشت.
نتیجه گیری: دو روش درمانی مؤثر در ارتقای خودکارآمدی، بهبود کیفیت روابط و ارتقای معنای زندگی در زنان نابارور محسوب می‌شوند. لذا آموزش بر اساس هر دو روش درمانی به عنوان روش مداخله‌ای مؤثر جهت توانمندسازی و ارتقای سلامت زنان نابارور پیشنهاد می‌شود.
 
واژه‌های کلیدی: درمان پذیرش و تعهد، درمان متمرکز بر شفقت، خودکارآمدی، کیفیت روابط، معنای زندگی
متن کامل [PDF 761 kb]   (184 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدیریت سلامت و رفاه اجتماعی
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۳۰
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ebrahimifar M, Hosseinian S, Saffariyan Tosi M R, Abedi M R. To Compare of the Effectiveness of training based on “Acceptance and Commitment Therapy” and “Compassion Focused Therapy” on Self-efficacy, Quality of Relations and Meaning in Life in Infertile Women . JHPM. 2019; 8 (3) :10-18
URL: http://jhpm.ir/article-1-1001-fa.html

ابراهیمی فر مژگان، حسینیان سیمین، صفاریان طوسی محمدرضا، عابدی محمدرضا. مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر «درمان پذیرش و تعهد» و «درمان متمرکز بر شفقت» بر خودکارآمدی، کیفیت روابط و معنای زندگی در زنان نابارور. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1398; 8 (3) :10-18

URL: http://jhpm.ir/article-1-1001-fa.html



دوره 8، شماره 3 - ( خرداد و تیر 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مدیریت ارتقای سلامت  Journal of Health Promotion Management
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3991