fa بررسی همبستگی بین استئوکلسین و پاراتورمون سرم با پارامترهای گلیسمی، لیپیدی و آدیپوسیتی متعاقب ده هفته تمرین هوازی در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 مدیریت سلامت health management پژوهشي Research <p>مقدمه: افزایش قند وچربی های خون بیماران دیابتی منجر به تشدید بروز عوارض دیر هنگام دیابت می‌شود. هرچند ارتباط بین استئوکلسین و پاراتورمون با پارامترهای گلیسمی، لیپیدی و آدیپوسیتی بویژه متعاقب تمرین در بیماران دیابتی کاملاً روش نیست. هدف این مطالعه تعیین همبستگی بین استئوکلسین وپاراتورمون سرم با پارامترهای گلیسمی، لیپیدی و آدیپوسیتی متعاقب ده هفته تمرین هوازی در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 می‌باشد.</p> <p>روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی40 زن مبتلا به دیابت نوع 2 ( 40 تا 60 سال) بصورت آزمودنی های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (20) و کنترل (20) قرار گرفتند. تمرین هوازی شامل حرکات ایروبیک و پیاده روی بمدت 10 هفته ( 3 جلسه در هفته/ 45 تا60 دقیقه هرجلسه/ شدت 45 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره) بود. نمونه های خونی قبل و بعدتمرین جهت اندازه گیری متغیرهای سرمی گرفته شد. داه ها با نرم افزار اس پی اس اس نسخه 20 تحلیل شد.</p> <p>یافته‌ها: در شرایط پایه بین استئوکلسین (بغیر از قند خون و اندازه دور کمر) و پاراتورمون با هیچ یک از متغیرها همبستگی معنادار نبود. بعد از مداخله تمرین بین تغییرات استئوکلسین با تغییرات درصد چربی بدن، اندازه دور کمر، نسبت دور کمر به لگن، هموگلوبین گلیگوزیله، شاخص مقاومت انسولینی و قند خون و بین تغییرات پاراتورمون با کلسترول خون و درصد چربی همبستگی معنادار بود (05/0 > P). همچنین تمرین باعث افزایش معنادار استئوکلسین و کاهش غیرمعنادار پاراتورمون شد.</p> <p>نتیجه گیری: انجام تمرینات هوازی بشکل حرکات ایروبیک و پیاده روی با توجه به اثرات مطلوبی که روی استئوکلسین و شاخص‌های گلسیمی، لیپیدی و آدیپوسیتی دارد می‌تواند برای کنترل بیماری دیابت نوع 2 مفید باشد. اما برای کاهش هورمون پاراتورمون و جلوگیری از اثرات نامطلوب آن در بیماران دیابتی بنظر این نوع تمرین کارساز نبود. لذا نیاز به مطالعات بیشتر می‌باشد. می‌توان این شیوه تمرین را بعنوان روش درمانی غیرتهاجمی برای کنترل قند، چربی‌های خون و ترکیب بدن در بیماران دیابتی توصیه کرد.</p> <p></p> <p><strong>Introduction:</strong> An increase of glucose and blood lipids in diabetic patients leads to worsening of late complications of diabetes. However the relationship between osteocalcin and PTH with glycemic, lipid and adiposity parameters especially following training in DM patients remains unclear. The aim of this study is to determine the relationship between serum osteocalcin and PTH concentrations with glycemic, lipid and adiposity parameters subsequent 10-weeks of aerobic training in women with type 2.</p> <p><strong>Methods:</strong> In this semi-experimental study, 40 postmenopausal women with DM (40-60 years) were selected and randomly assigned in to exercise (20) and control (20) groups. Exercise protocol was 10 weeks (3d/wk, 40 to 60 min/d with 45% to 60% HRR) of PAE (aerobics and walking activities). Blood samples were taken before and after the exercise to measure serum variables. Data is analyzed by SPSS.20</p> <p><strong>Results:</strong> At the base line, there was no significant correlation between osteocalcin (except blood glucose and WHR) and PTH with any of the variables. But after the exercise there was a significant correlation between osteocalcin with PBF, WC, WHR, HbA1c, blood glucose, insulin resistance index and between PTH with PBF and TC (P < 0.05). Moreover, the exercise resulted in a significant increase in osteocalcin and insignificant decrease in PTH.</p> <p><strong>Conclusions:</strong> This study shows that exercising (e.g. aerobics and walking) influences on osteocalcin, glycemic, lipid and adiposity parameters, which can be used to control type 2 diabetes. However, to reduce the PTH and prevent its adverse effects on diabetic patients, this type of training is not effective and requires further investigation. This training method can be recommended as a non-invasive treatment for controlling blood glucose, serum lipids and body composition in DM patients.</p> استئوکلسین, پاراتورمون, تمرین هوازی فزاینده, دیابت نوع 2 Osteocalcin, PTH, Progressive Aerobic Exercise, Type II Diabetes 22 27 http://jhpm.ir/browse.php?a_code=A-10-953-1&slc_lang=fa&sid=1 bahloul ghorbanian بهلول قربانیان b.ghorbanian@azaruniv.ac.ir 10031947532846007310 10031947532846007310 Yes Faculty of Education and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران ahmad barani احمد بارانی baraniahmad@gmail.com 10031947532846007311 10031947532846007311 No Faculty of Education and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران