fa بررسی تأثیر آموزش مهارت جرأت ورزی بر سبک مدیریت تعارضات بین فردی پرستاران در محیط کار مدیریت پرستاری nursing management & administration پژوهشي Research مقدمه: نحوه ی مواجه ی صحیح با تعارضات بین فردی در محیط کار، ارتباط نزدیکی با میزان برخورداری افراد از مهارت های ارتباطی دارد. جرأت ورزی یکی از مولفه های مهارت های ارتباطی است که اثر آن بر سبک مدیریت تعارضات بررسی نشده است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر آموزش مهارت جرأت ورزی بر سبک مدیریت پرستاران در برخورد با تعارضات بین فردی در محیط کار انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 60 پرستار بیمارستان امام رضا (ع) شهر مشهد به صورت طبقه ای تصادفی در یکی از گروه های آزمون و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمون تحت آموزش مهارت جرأت ورزی طی کارگاه دو روزه قرار گرفت. گروه شاهد آموزشی دریافت نکرد. سطح مهارت جرأت ورزی و سبک مدیریت تعارضات بین فردی، در هر دو گروه قبل و 40 روز بعد از مداخله توسط "پرسشنامه جرأت ورزی باران"(Bar-on Assertiveness Questionnaire) و "ابزار تعارض ارتباط سازمانی پوتنام و ویلسون" (Organizational Communication Conflict Instrument Putnam-Wilson) سنجیده شد. روایی ابزارها به روش روایی محتوا با نظر خواهی از 10 نفر از مدرسین و متخصصین و پایایی آنها از طریق روش آلفای کرونباخ بر روی 20 نفر، مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 5/11 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در مرحله قبل از مداخله، میانگین سبک مدیریت تعارضات پرستاران در هر چهار سبک مدیریت تعارضات به شیوه عدم مقابله (p=0/259)، همکاری (p=0/292)، کنترل (p=0/357) و سازش (p=0/431) در دو گروه آموزش مهارت جرأت ورزی و شاهد تفاوت آماری معنی داری نداشت. اما پس از اجرای مداخله، میانگین نمره سبک مدیریت تعارضات در گروه جرأت ورزی به شیوه ی همکاری (0001/0>P) بصورت معنی داری بیشتر و در سبک سازش (0001/0>P) بصورت معنی داری کمتر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری: برگزاری برنامه آموزشی مهارت جرأت ورزی سبب افزایش استفاده پرستاران از سبک همکارانه و کاهش استفاده از سبک سازش در محیط کار شد. لذا پیشنهاد می شود برنامه آموزشی مهارت جرأت ورزی در دوره های آموزشی پرستاران گنجانده شود. Introduction: The correct way of dealing with interpersonal conflict at work is closely related to level of communication skills. Assertiveness skill as one of the communication skills components has been studied on conflict management style. The aim of this study was to determine the effect of assertiveness skill training on interpersonal conflict management style of nurses at workplace. Materials & Methods: In this quasi-experimental study, 60 nurses in Imam Reza hospital in Mashhad were randomly assigned into either intervention or control groups. During the two-day workshop intervention group were thought assertiveness skills. While the control group did not receive any training. Interpersonal conflict management style in both groups before and 40 days after the intervention were measured by “Bar-on Assertiveness Questionnaire” and “Organization Communication Conflict Instrument Putnam-Wilson”. Validity was evaluated with content validity and reliability was measured through Cronbach's alpha. Data was analyzed by SPSS/11/5. Findings: There was no significant difference in nurse's mean score of conflict management style in avoidance (P=0.259), cooperation (P=0.292), control (P=0.357) and compromise (P=0.431) between the two groups before the intervention. However, after the intervention in assertiveness group the mean score of interpersonal conflict management style in cooperation (P<0.0001) are more significant and compromise style (P<0.0001) is significantly lower than the control group. Conclusion: The assertiveness skills program increased nurse’s use of collaborative style and reduced use of compromise style in workplace. Therefore, it is suggested to conduct assertiveness skills training programs for nurses. جرأت ورزی، سبک مدیریت تعارض، پرستار، محیط کار. Assertiveness, Conflict management style, Nurse, Workplace. 42 52 http://jhpm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-8&slc_lang=fa&sid=1 M Motahari مرضیه مطهری motaharim911@mums.ac.ir 10031947532846003960 10031947532846003960 Yes Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران SR Mazlom سید رضا مظلوم 10031947532846003961 10031947532846003961 No Department of Medical Surgical, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران N Asgharipour نگار اصغری پور 10031947532846003962 10031947532846003962 No Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Ibn-e-Sina Hospital, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، بیمارستان ابن سینا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران S Maghsoudi poor Zaid Abadi شاهرخ مقصودی پور زید آبادی 10031947532846003963 10031947532846003963 No Department of Mental Health, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. گروه بهداشت روان و مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران