fa میزان مشارکت اجتماعی، موانع و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر تهران مدیریت سلامت و رفاه اجتماعی health & social welfare management پژوهشي Research مقدمه: افزایش جمعیت سالمندان یک بحران است. بازنشستگی از کار و محدودیت فعالیت های اجتماعی مشکلی است که سالمندان با آن روبرو هستند. پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان مشارکت اجتماعی، موانع و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر تهران صورت پذیرفته است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی-همبستگی است که بر روی 330 سالمند بالای 60 سال حاضر در پارک های مناطق مختلف شهر تهران در سال 1392 صورت پذیرفته است. در این پژوهش سالمندان به پرسشنامه های مشخصات فردی و " پرسشنامه مشارکت اجتماعی طرح بررسی سلامت جامعه کانادا" Canadian Community Health Survey (CCHS) –Social Participation"" پاسخ دادند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 20 انجام شد. یافته ها: میانگین نمره مشارکت اجتماعی سالمندان (30/4±) 96/15بود. 7/37 درصد از سالمندان تمایلی برای شرکت در فعالیت های اجتماعی نداشتند. مهمترین عوامل شامل هزینه ها (36 درصد)، بیماری (30 درصد) و مشکلات رفت و آمد (3/27 درصد) بود. سالمندان با سن پایین تر، مذکر، متاهل، دارای تحصیلات دانشگاهی و با تعداد فرزندان کمتر بطور معنی داری مشارکت اجتماعی بهتری داشتند (05/0>P). نتیجه گیری: طبق یافته های مطالعه حاضر میزان مشارکت اجتماعی سالمندان پایین گزارش شد. لذا تدوین برنامه های جامع و عملیاتی به منظور افزایش درآمد، مدیریت بیماری ها و رفع مشکلات رفت و آمدی سالمندان با در نظر گرفتن سایر عوامل مرتبط برای بهبود وضعیت مشارکت اجتماعی سالمندان پیشنهاد می گردد. Introduction: Increasing of elder population in world is a fact. Retirement and limitation of social activity are crises that affect on social participation of older persons. Hence, this study was conducted to determine social participation and related factors of older people in Tehran. Materials & Methods: This descriptive analytical-correlational study was conducted on 330 convenience older people more than 60 in areas of Tehran City in 2014. Demographic characteristics questionnaire and social participation questionnaire of Canadian community health survey were used for the data collection. The data were analyzed with T-test and one-way ANOVA , Pearson correlation coefficient, and regression analysis by SPSS version 20 software. Findings: The mean age of older people was 67.94(±6.40) year and most of them (60.9%) were male. The mean score for social participation was 15.96 (±4.30). Most of older people (37.7%) don’t have admired for social participation. Costs (36%), diseases (30%), and inpatients (20.3%) were factors associated with social participation. The older person with characteristics of low age, male, married, university education, and low number of offspring’s had significantly (p< 0.05) better score of social participation. Conclusion: The findings of this study showed that HRQoL of elder people is lower than expect and there is low admiring for social participation of elderly people. Therefore planning for social security and health care services are necessary to improvement of social participation and active aging of elderly people. مشارکت اجتماعی، سالمندان. Social Participation, Aging. 65 73 http://jhpm.ir/browse.php?a_code=A-10-531-1&slc_lang=fa&sid=1 A Darvishpoor Kakhki علی درویش پور کاخکی darvishpoor@sbmu.ac.ir 10031947532846002889 10031947532846002889 Yes Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه داخلی - جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Zh Abed saeedi ژیلا عابد سعیدی 10031947532846002890 10031947532846002890 No Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه داخلی - جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران A Abbaszadeh عباس عباس زاده 10031947532846002891 10031947532846002891 No Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران