fa مقایسه اثربخشی «طرحواره درمانی هیجانی» و «روان درمانی مثبت» بر افزایش تحمل پریشانی مادران دارای کودک کم توان ذهنی مدیریت سلامت و رفاه اجتماعی health & social welfare management پژوهشي Research مقدمه: مادران با کودک کم توان ذهنی با مشکلات و چالش های روانشناختی متعددی درگیر هستند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی &quot;طرحواره درمانی هیجانی&quot; و &quot;روان درمانی مثبت&quot; بر افزایش تحمل پریشانی مادران دارای کودک کم توان ذهنی بود.<br> روش کار: پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری 2 ماه بود. جامعه آماری را تمامی مادران دارای کودک کم توان ذهنی شهر اندیمشک تشکیل داد که از بین آن ها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 36 تن انتخاب شدند. این تعداد به طور تصادفی در 2 گروه مداخله و یک گروه کنترل جایگزین شدند داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت شناختی و&nbsp; &quot;مقیاس تحمل پریشانی&quot; (Distress Tolerance Scale) جمع آوری شد. روایی محتوایی ابزار به روش کیفی و پایایی به روش همسانی درونی و با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ اندازه گیری شد. پس از اجرای 10 جلسه &quot;طرحواره درمانی هیجانی&quot; و 10 جلسه &quot;روان درمانی مثبت&quot; برای گروه های مداخله و کنترل داده ها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 تحلیل شد.<br> یافته ها: &quot;طرحواره درمانی هیجانی&quot; و &quot;روان درمانی مثبت&quot; در گروه های مداخله موجب افزایش تحمل پریشانی نسبت به گروه کنترل شدند (001/0=P). میانگین تحمل پریشانی در طول زمان مطالعه بین گروه &quot;طرحواره درمانی هیجانی&quot;، &quot;روان درمانی مثبت&quot; و گروه کنترل تفاوت معنادار را نشان داد (001/0=P). میانگین تحمل پریشانی بین گروه &quot;طرحواره-درمانی هیجانی&quot; و &quot;روان درمانی مثبت&quot; تفاوت معنادار را نشان نداد (000/1=P).<br> نتیجه گیری: &quot;طرحواره درمانی هیجانی&quot; و &quot;روان درمانی مثبت&quot; سبب افزایش تحمل پریشانی در مادران دارای کودک کم توان ذهنی شد. پیشنهاد می شود 2 روش فوق در برنامه های آموزشی و درمانی این مادران گنجانده شود.<br> <br> <br> &nbsp; Introduction: Mothers with mentally retarded children are faced with numerous psychological problems and challenges. The aim of the present study was to compare the effectiveness of &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and &quot;Positive Psychotherapy&rdquo; on increasing distress tolerance in mothers with mentally retarded children.<br> Methods: The study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group and a follow-up period of 2 months. The statistical population consisted of all mothers with mentally retarded children in Andimeshk city, from whom 36 people were selected using convenience method sampling. This number was randomly assigned to two intervention groups and a control group. Data were collected using a demographic questionnaire and the &ldquo;Distress Tolerance Scale&rdquo;. The content validity of the instrument was measured qualitatively and the reliability was measured using the internal consistency method and by calculating Cronbach&#39;s alpha coefficient. After 10 sessions of &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and 10 sessions of &quot;Positive Psychotherapy&quot; for the intervention and control groups, the data were analyzed in SPSS. 26.<br> Results: &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and &ldquo;Positive Psychotherapy&rdquo; in the intervention groups increased distress tolerance compared to the control group (P=0.001). The mean of distress tolerance during the study period showed a significant difference between the &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and &ldquo;Positive Psychotherapy&rdquo; and the control group (P=0.001). The mean of distress tolerance between &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and &quot;Positive Psychotherapy&quot; groups did not show a significant difference (P=1.000).<br> Conclusions: &quot;Emotional Schema Therapy&quot; and &quot;Positive Psychotherapy&rdquo; increased distress tolerance in mothers of children with intellectual disabilities. It is suggested that the above two methods be included in the educational and therapeutic programs of these mothers.<br> <br> <br> &nbsp; طرحواره درمانی هیجانی, روان درمانی مثبت, تحمل پریشانی, مادران, کم توانی ذهنی. Emotional Schema Therapy, Positive Psychotherapy, Distress Tolerance, Mothers, Mental Retardation. 80 93 http://jhpm.ir/browse.php?a_code=A-10-2422-1&slc_lang=fa&sid=1 Nasrin Resam نسرین رسام nghalvand1364@gmail.com 100319475328460016804 100319475328460016804 No M.A. Student of Educational Psychology, Department of Psychology, Dezful Branch, Islamic Azad University, Dezful, Iran گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. Saeed Moshtaghi سعید مشتاقی saeed1788@gmail.com 100319475328460016805 100319475328460016805 Yes Department of Psychology, Dezful Branch, Islamic Azad University,Dezful, Iran گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.