حسن الهی فر، محمد قمری، کیانوش زهراکار،
دوره ۸، شماره ۵ - ( ۷-۱۳۹۸ )
چکیده
مقدمه: شادی یکی از نیازهای روانی بشر و یکی از مسائل مهم و تأثیر گذار در زندگی است. هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی "درمان کیفیت زندگی" برشادکامی معلمان زن انجام شد.
روش کار: این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش همه معلمان زن متأهل و شاغل در شهر ابهر در سال تحصیلی ۹۷- ۹۶ بودند. از میان آنها ۳۰ تن با روش نمونه گیری تصادفی منظم انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. دادهها با "پرسشنامه شادکامی آکسفورد" Oxford Happiness Questionnaire) ) جمع آوری شد. روایی محتوا و پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. گروه مداخله در هشت جلسه ۹۰ دقیقهای با "درمان کیفیت زندگی" آموزش دیدند. را بعنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل کردند. دادهها با اس پی اس اس نسخه ۲۴ تحلیل شدند.
یافتهها: در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بین گروههای مداخله و گواه در مؤلفه رضایت از زندگی (۶۷/۵=F،۰۱/۰>P)، خلق مثبت (۴۶/۵=F،۰۱/۰>P)، سلامتی (۹۲/۸=F،۰۱/۰>P)، کارآمدی (۱۵/۱۰=F،۰۱/۰>P)، عزت نفس (۲۱/۷=F،۰۱/۰>P)، نمره کل شادکامی (۰۹/۱۴=F،۰۱/۰>P) تفاوت معنی داری وجود داشت.
نتیجهگیری: "درمان کیفیت زندگی" باعث افزایش مؤلفههای شادکامی معلمان زن شد و این افزایش در طی زمان پایدار بود. بنابراین، پیشنهاد میشود مشاوران و درمانگران میتوانند از روش مذکور برای افزایش شادکامی استفاده کنند.
کتایون خوشنودیان، کیان نوروزی تبریزی، ابوالفضل ره گوی،
دوره ۹، شماره ۶ - ( ۹-۱۳۹۹ )
چکیده
مقدمه: پرستاری از جمله مشاغلی است که با مشکلات و عوامل تنش زای فراوانی در محیط کار و خانواده همراه است. هدف از انجام این پژوهش تعیین همبستگی بین تعارض کار– خانواده و شادکامی در کادر پرستاری بیمارستان منتخب تامین اجتماعی میباشد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه کادر پرستاری شاغل در یک بیمارستان منتخب تامین اجتماعی بود. ۲۱۰ تن از کادر پرستاری با روش غیر تصادفی و سهمیه ای انتخاب شدند. در این مطالعه از پرسشنامه جمعیت شناختی، "مقیاس تعارض کار-خانواده" (Work-Family Conflict Scale) (WFCS) و "پرسشنامه شادکامی آکسفورد" (Oxford Happiness Questionnaire) (OHQ) که دارای روایی و پایایی تایید شده در مطالعات قبلی بود، استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری اس پی اس اس نسخه ۲۴ تحلیل شد.
یافته ها: میانگین نمره های تعارض کار- خانواده و شادکامی به ترتیب ۸۹/۳۹ و ۶۲/۱۱۸ گزارش شد. ۶/۵۲ درصد از کادر پرستاری شرکت کننده در پژوهش دارای تعارض زیاد بین کار و خانواده خود هستند. همبستگی شادکامی با متغیر تعارض خانواده-کار معنادار و معکوس بود اما با متغیر تعارض کار- خانواده معنادار نبود (P<۰/۰۵).
نتیجه گیری: با توجه به همبستگی معنادار شادکامی با تعارض کار- خانواده، تمرکز بیشتر بر کادر درمان بیمارستانها و ایجاد محیط حمایتی مناسب جهت تقویت شادکامی توصیه می شود.