مقدمه: طلاق یکی از وقایع پر تنش زندگی است که پیامدهای عمیقی بر سلامت روان همه افراد، بهویژه زنان، بر جای میگذارد. زنان پس از طلاق با فشارهای هیجانی، خانوادگی اقتصادی و اجتماعی مواجه میشوند. پژوهش حاضر با هدف پیشبینی رفتارهای خودآسیبرسان بر مبنای تحمل پریشانی و انعطافپذیری شناختی با نقش میانجی تابآوری در زنان طلاق گرفته انجام شد.
روش کار: روش مطالعه حاضر توصیفی– همبستگی است. جامعه آماری شامل زنان طلاقگرفته مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر سنندج در سال ۱۴۰۳ بود که ۲۰۰تن به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت شناختی، «سیاهه رفتارهای خودآسیبرسان» (Self-Injurious Behavior Inventory) و «مقیاس تحمل پریشانی» (Distress Tolerance Scale)، «مقیاس انعطافپذیری شناختی» (Cognitive Flexibility Scale) و «مقیاس تابآوری کانر- دیویدسون» (Conner-Davidson Resilience Scale)، بود.
روایی ابزارها به روش شاخص روایی محتوا و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه آلفا کرونباخ انجام شد. تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 انجام شد .
یافتهها: تحمل پریشانی و انعطافپذیری شناختی هر 2 پیشبین منفی و معنادار رفتارهای خودآسیبرسان هستند و در سطح (P=0/05) معنادار است. همچنین تابآوری نقش میانجی معناداری در رابطه میان این 2 متغیر با رفتارهای خودآسیبرسان ایفا کرد و در سطح (P=0/001) معنادار است.
نتیجه گیری: افزایش تابآوری و ارتقای توانایی مدیریت هیجانات و انعطافپذیری شناختی میتواند نقش مهمی در کاهش رفتارهای آسیبزا در زنان طلاقگرفته داشته باشد. لذا پیشنهاد می شود طراحی مداخلات آموزشی و روانشناختی با محوریت تابآوری و انعطافپذیری شناختی بهعنوان رویکردی مؤثر در حمایت از این گروه جمعیتی مورد توجه قرار گیرد.
miri A, jabar S. Predicting Self-harming Behaviors in Divorced Women Based on Distress Tolerance and Psychological Flexibility with the Mediating Role of Resilience. JHPM 2026; 15 (3) :26-37 URL: http://jhpm.ir/article-1-1938-fa.html
میری انور، صالح جبار. پیشبینی رفتارهای خودآسیبرسان بر مبنای تحمل پریشانی و انعطافپذیری شناختی با نقش میانجی تابآوری در زنان طلاق گرفته. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت. 1405; 15 (3) :26-37